Bo moje doświadczenie jest straszniejsze od Twojego
Każda duszyczka piękna w swojej odmienności. Dla jednego ważne jest by wstać i wyjść z domu, a dla innego to nie będzie miało znaczenia i ma do tego prawo.
Każda duszyczka piękna w swojej odmienności. Dla jednego ważne jest by wstać i wyjść z domu, a dla innego to nie będzie miało znaczenia i ma do tego prawo.
Nie oceniajmy nikogo. Możemy zmienić siebie i nie powielać agresji, która była może kiedyś w nas. Zastanów się co możesz zmienić, by choć trochę pomóc innym.
Czy po latach odczucia i obserwacji nienawiści, agresji, niechęci, można “stanąć” przed człowiekiem i powiedzieć, “to nie moje i wybaczyć”?
Sakramenty można przyjąć w każdym wieku, dajmy wybór dorosłym dzieciom. A teraz niech w radości doświadczają codzienności.
Czasem musisz po prostu poczekać i być. Nie zamartwiać się. Cierpliwie być w czułości i delikatności aż przyjdzie co ma przyjść, by przynieść ulgę innym.
Cisza, która buduje, pokazuje jest każdemu potrzebna. Wykorzystuj ją dla siebie, by odnaleźć co cisza dziś akurat Tobie „mówi”.
Nie każdy jest taki jak my, dlatego mamy wrażenie, że niby ten sam obraz, ale odbieramy inne kanały.
Warto poszukać wspólnego kanału może zostawić?
Nie możemy za innych podejmować decyzji, zmuszać, oczekiwać, więc też i za innych żyć, brać odpowiedzialności, na siłę zmieniać, bo się nie da.
Planowałeś wyjście, spotkanie i nagle coś się dzieje i nie możesz dojść do spotkania. Kto nie chce byś „tam” był?
Czy pomaganie jest potrzebne?
Czytając przykłady stosowania prawa, wszystko się zatrzymuje. Brak w tym sprawiedliwości, brak zrozumienia jeden do jednego. Bez współodczucia, a jak dziś?